1. ərgənliyimin kabusudur. indiyə kimi xeyli psixoloq yanında olsam da çarəsi tapılmadı. hətta söz6 psychologist top10-də zirvəyə oynayan şəbnəm sadıqovanın da yanında oldum, tək kəlmə ilə "dərdinisikeyim" deyəndən sonra anladım: bu kabusla qəbir evinə kimi yoldaşam!

düşün: " ...çempionlar liqası polufinalıdı. o nazlı-qəmər də stadiondadı, yanında da podruqaları. hava da soyuqdu. sən də ehtiyat oyunçular skamyasında səbəbsiz kədərə bürünüb oturmusan, komandan 1-0 uduzur. və nəhayət məşqçi dəyişiklik edir: dəqiqə 87, totti çıxır sən girirsən polyaya. ilk hərəkət alnına tökülən tellərini əlinin kənarı ilə yan eləmək, ikinci isə...
90 plyus 2... zabaletadan topu götürüb, aranzabala "sən sox içivə bir dağa" deyərək topu ayağında mahmızlayıb, ştrafnoydan bir xeyli uzaqdan nallayırsan... üst dirək...
...və qol amuna qoyam qoool...
stadion çatlayır... millət bağırır... komentator nirvanada... spaletti öz-özünə "mən bu göt krujkasını niyə daha tez oyuna buraxmadım" deyib saçını yolur... göz yaşları sel... qucaqlaşıb ağlayanlar, dilvuranlar, üzümə gülüb dalımca danışanlar - hər kəs bir ağızdan "çüüük" hayqırır...
sən də heç oralı deyilmiş kimi çox da şey eləmirsən, amma bütün diqqət bokovoe zreniye ilə sevdicəyindədi... o sevinci... təbəssümü, yanağındakı qəmzəsi...
sənə öpücük göndərir.. sən də gijdıllaq olursan, "90 plyus 2-dəki bütün qollar səna fəda olsun, balam" deyib ona maç göndərirsən..."

(baxma: 9 nömrəli futbolkanın haqqını verən adam)
(baxma: ben bu şarkıyı sana yazdım)